@Rauhfaser 1979-1981

Archief voor oktober, 2004

01-10 04 | OKAY…

Iedere periode kent zijn eigen stopwoordjes en uitdrukkingen. Soms sluipt een uitdrukking bijna ongemerkt het taalgebruik in, maar meestal is de uitdrukking plotseling overal aanwezig en wordt die uitdrukking te pas en vooral te onpas gebruikt. Zelden beklijft een dergelijke uitdrukking erg lang en verdwijnt dan weer uit het taalgebruik. Gelukkig blijft het gebruik van een dergelijk uitdrukking vaak beperkt tot een specifieke groep en heeft de rest van Nederland daar dan weinig last van.

Helaas is dat niet het geval bij de laatste modeuitdrukking: het te pas en vooral te onpas het woordje okay gebruiken. Niet zoals in de oorspronkelijke betekenis bedoeld (namelijk als positieve bevestiging ergens van) maar als enige reactie. Dit okayen viel mij het eerst op bij jongeren; de ene jongere vertelt de andere iets en als hij is uitgesproken is de enige reactie okay. Geen enkele reactie op de inhoud, geen rechtstreeks antwoord, geen vervolg op het voorgaandexc3– alleen een wat ongexc3″nteresseerd en vlak uitgesproken okay.

‘Nou ja’, denk je dan als oudere jongere die vroeger nog aan het modernste jongerenprogramma van die tijd heeft meegewerkt, xc3xac jongelui onder elkaar, ze doen maarxc3xae.

Maar inmiddels begint het okayen zich als een epidemie te verspreiden onder de rest van de bevolking.
Zit ik laatst (om met de hypochonder te spreken) te praten met een middelbare directeur van een zorginstelling. Vertel hem over het reilen en zeilen in de wondere wereld die onderwijs heet, rond mijn verhaal af met een mooie uitsmijter en wat denk jexc3–.OKAY.
Zijn enige reactie is dat OKAY.
Een hoog opgeleide, welopgevoede man.

Waarom erger ik me daar zo aan, vroeg ik me af toen ik terugreed naar het veilige Kampen.
Omdat het verdomme de reactie is waar de desinteresse vanaf druipt. Je probeert iemand iets duidelijk te maken en de enige reactie die terugkomt, is dat vlakke verveeld klinkende okay.

Zullen we afspreken dat wij webloggers dit verschijnsel te vuur en te zwaard gaan bestrijden?
Okay?

Jan Ruis